Makramową torebkę wykonasz z odcinków sznurka, bazy podtrzymującej pracę i kilku podstawowych węzłów. Najważniejsze są równe napięcie oraz dokładne odmierzanie materiału. Korpus może powstać z dwóch osobnych części połączonych na końcu albo jako jedna forma składana i zszywana po bokach.
Materiały do makramowej torebki
Do pierwszego projektu wybierz sznurek bawełniany pleciony o grubości 5 mm. Jest stabilny, nie rozkręca się podczas pracy i ułatwia zachowanie regularnych węzłów. Przyda się także stanowisko, na którym zawiesisz bazowy odcinek sznurka lub karabińczyk.
Przygotuj:
- Sznurek bawełniany pleciony o grubości 5 mm.
- Karabińczyki do zamocowania paska.
- Centymetr lub miarę krawiecką.
- Ostre nożyczki.
- Taśmę malarską do równego przycięcia frędzli.
- Wieszak, drążek albo stabilny punkt do zawieszenia robótki.
Przykładowy zestaw do większej torebki może obejmować 36 odcinków po około 4 m, jeden odcinek o długości około 1,5 m do zawieszenia pracy, jeden odcinek około 1 m do wykończenia oraz trzy odcinki po około 4 m na pasek. Dokładne zużycie zależy od rozmiaru torebki, wielkości oczek i siły zaciskania węzłów.
| Cecha | Sznurek pleciony | Sznurek skręcany |
|---|---|---|
| Sztywność | Stabilny i bardziej zwarty | Miękki, łatwiej zmienia kształt |
| Rozczesywanie | Trudne i czasochłonne | Łatwe, dobrze nadaje się na frędzle |
| Zastosowanie | Korpus, boki i konstrukcyjne elementy torebki | Frędzle, dekoracyjne wykończenia i miękki styl |
| Trudność pracy | Łatwiejszy dla początkujących | Wymaga kontroli skrętu i większej dokładności |
Sznurek pleciony sprawdzi się przy torebce przeznaczonej do codziennego użytkowania, ponieważ tworzy zwartą i stabilną siatkę. Sznurek skręcany daje bardziej miękki, dekoracyjny efekt, ale podczas wiązania może się rozkręcać. Jeśli planujesz frędzle, możesz połączyć oba rodzaje – plecionego użyć do korpusu, a skręcanego do ozdobnego wykończenia.
Jak zrobić makramową torebkę krok po kroku?
Podstawą wzoru jest węzeł płaski. Tworzą go cztery sznurki: dwa środkowe pozostają rdzeniem, a dwa zewnętrzne pracują. Lewy sznurek przełóż nad dwoma środkowymi i pod prawym. Następnie prawy przełóż pod środkowymi, wyciągnij przez pętlę po lewej stronie i zaciśnij. Drugą połowę wykonaj odwrotnie – prawy sznurek przełóż nad środkowymi, lewy pod nimi i przez prawą pętlę. Dociągnij oba ruchy równomiernie.
- Przygotuj bazę. Odcinek sznurka o długości około 1,5 m przymocuj zwykłymi supłami do stanowiska pracy. Będzie utrzymywał zawieszone sznurki i ułatwi zachowanie jednej wysokości podczas plecenia.
- Zawieś odcinki. Złóż każdy z 36 odcinków o długości około 4 m na pół i zamocuj je do bazy węzłem mocującym. Po zakończeniu tej czynności otrzymasz równy rząd sznurków gotowych do wiązania.
- Wykonaj pierwszy rząd węzłów płaskich. Pracuj kolejno na czterech sąsiadujących sznurkach. Zewnętrzne tworzą węzeł, a dwa środkowe pozostają w środku splotu. Powtarzaj ruchy w tej samej kolejności, bez zmiany kierunku.
- Buduj siatkę korpusu. W następnym rzędzie zostaw po dwa skrajne odcinki wolne i zacznij wiązać od kolejnych czterech sznurków. Następny rząd rozpocznij ponownie od pierwszych czterech. Przeplataj te dwa układy, aby oczka przesuwały się względem siebie i tworzyły siatkę.
- Kontroluj rozmiar. Kontynuuj rzędy do uzyskania około 42 cm długości, co w przykładowym projekcie odpowiada mniej więcej 52 rzędom. Co kilka rzędów sprawdzaj szerokość, symetrię i napięcie splotu.
- Uformuj klapę. Po zakończeniu głównej części wykonaj jeszcze jeden rząd, pozostawiając po dwa wolne sznurki z każdej strony. W kolejnych rzędach zostawiaj następne dwa odcinki po lewej i prawej stronie. Stopniowe zwężanie utworzy odwrócony trójkąt klapy.
- Dodaj węzły żebrowe. Węzeł żebrowy powstaje przez dwukrotne owinięcie kolejnych sznurków wokół wybranego sznurka prowadzącego. Zacznij po jednej stronie klapy, prowadząc linię w kierunku środka, a następnie wykonaj analogiczny rząd po drugiej stronie. Ostatnie sznurki powinny połączyć oba kierunki.
- Ukształtuj czubek klapy. Dwa środkowe odcinki zwiąż dwoma zwykłymi supełkami. Pierwszy zaciśnij wysoko, drugi niżej, bliżej końca klapy. Dzięki temu środkowa część przyjmie równy, spiczasty kształt.
- Połącz boki. Złóż korpus tak, aby przód i tył znalazły się równo nad sobą. Dodatkowym sznurkiem przewlekaj przez boczne otwory naprzemiennie raz od góry, raz od dołu. Kontynuuj aż do dna, a końce schowaj wewnątrz torebki i zawiąż podwójnym supłem.
- Wypleć pasek. Trzy odcinki po około 4 m przełóż przez otwór pierwszego karabińczyka, tak aby powstało sześć równych końców. Zapleć z nich klasyczny warkocz. Po uzyskaniu wybranej długości przełóż go przez drugi karabińczyk i zamocuj końce ciasnym owinięciem lub węzłem rybackim.
- Przymocuj ramię. Zaczep karabińczyki po obu stronach torebki. Sprawdź, czy punkty mocowania znajdują się na tej samej wysokości i czy pasek nie skręca się podczas noszenia.
Uwaga: błędna długość sznurków jest trudna do naprawienia po rozpoczęciu pracy. Przed cięciem zmierz odcinek dwa razy, a przy większej torebce zostaw niewielki zapas. Zbyt krótkie końce mogą uniemożliwić wykonanie ostatnich rzędów, zszycie boków albo zamocowanie paska.
Jak zachować równe oczka?
Najczęstszy problem początkujących stanowi nierówne naciąganie sznurków. Nie zaciskaj pojedynczego węzła z dużą siłą, gdy sąsiednie pozostają luźne. Po wykonaniu każdego rzędu delikatnie wyrównaj sznurki i porównaj odległości między węzłami.
Możesz użyć kawałka tektury jako dystansu. Przykładaj go między rzędami lub oczkami, aby utrzymać powtarzalną szerokość siatki. Mniejszy odstęp stworzy gęstszy i stabilniejszy splot, większy da luźniejszy, bardziej ażurowy efekt.
Wykończenie frędzli i klapy
Jeśli chcesz zostawić frędzle, przytnij je dopiero po zakończeniu całego splotu. Rozczesz końcówki, a następnie przyklej taśmę malarską wzdłuż planowanej linii cięcia. Przytnij sznurki wzdłuż taśmy, zdejmij ją i wyrównaj pojedyncze końce. Ta metoda jest dokładniejsza niż cięcie bez prowadnicy.
Możesz też zostawić krótsze frędzle, na przykład około 6–7 cm, albo zakończyć klapę bez luźnych końców. W tym wariancie zastosuj zamykający węzeł żebrowy. Kolejne sznurki dołączaj do rdzenia żebra, zamiast pozostawiać je zwisające. Powstanie zwarte wykończenie z pojedynczym chwostem lub bez niego.
Torebka bez frędzli powinna mieć przemyślane zapięcie, ponieważ luźne końce nie utrudniają dostępu do wnętrza. Możesz dodać magnetyczne zapięcie, guzik z pętelką albo zamknąć klapę dekoracyjnym węzłem.
Najlepszy efekt daje spokojna, powtarzalna praca. Pleciony sznurek 5 mm ułatwia zbudowanie stabilnego korpusu, a równe węzły płaskie decydują o kształcie całej torebki. Po opanowaniu podstaw możesz zmienić wielkość oczek, długość klapy lub sposób wykończenia, zachowując tę samą kolejność działań.
